In Evenwicht

In Evenwicht en 'Wishful Thinking'

In Evenwicht is de naam van mijn onderneming

De stap naar mijn zelfstandigheid,
gemaakt in september 1998 op het punt dat ik, qua carrière, bereikt had wat ik maar wilde en de keuze maakte om mijn meer persoonlijke 'Wishful Thinking' in de praktijk te gaan brengen.
Onder 'whisful thinking' wordt verstaan dat je datgene nastreeft wat je het allerliefste zou willen.
Geen ondernemersplan maar een model met de naam: Willen versus Kiezen van Daniel Ofman.
 

De naam In Evenwicht staat voor het evenwicht in de aandacht voor de drie peilers in mijn leven:

In Evenwicht heeft ook te maken met het evenwicht tussen hoofd, hart en handen. *Denken, Voelen en Doen)

'In evenwicht zijn' geeft me de ontdekking van de werking van de Flow:
Niet alles kan ik zelf doen of organiseren, maar door los te laten wordt ik me bewust van het groter geheel en zijn oneindige mogelijkheden.
En nu ik dat eenmaal geproefd heb, hoef ik eigenlijk alleen maar mijn 'Wishful Thinking' helder te krijgen en in contact te brengen met mijn omgeving.

Maar zo simpel is het nu ook weer niet, want deze onderneming geeft me ook 'kopzorgen', buikpijn, knikkende knieën en de ontmoeting met mijn grootste valkuilen, angsten en alle minder fijne kanten van mezelf.
Dan blijk ik meestal 'Uit evenwicht' te zijn geraakt. Dat zijn de momenten waar ik van ontdekt heb dat ik ook die in contact met mijn omgeving kan brengen en daarmee dichter bij mijn doelen kom.
 

Zaken doen en bij je bezieling blijven

Een eenmanszaak opzetten en draaiende houden op een kwalitatief hoog niveau, daar komt een hoop bij kijken.
Een van de belangrijkste stappen die ik zette was dat ik mijn bezieling wilde 'borgen'.
Door op dat moment voorzitter te worden van de Beroepsvereniging van Trainers, Therapeuten Emotioneel Lichaamswerk combineerde ik mijn/onze bezieling met het ontwikkelen van mijn/onze kwaliteitscriteria.
Daarmee is het principe toegepast dat je eerst een structuur bouwt die er voor zorgt dat je wel wordt uitgedaagd om bij je bezieling te blijven. (zie Robert Fritz: de weg van de minste weerstand)

 

It's better to have a market than a mill!

Je kan 'je mill' nog zo goed op orde hebben, je komt niet erg ver als je geen opdrachtgevers hebt.
Acquisitie is meer dan folders, programmaboeken, visitekaartjes, websites, nette pakken etc.
Acquisitie heeft alles te maken met contact maken met een opdrachtgever.
De vorm is vrij, maar dient wel afgestemd te zijn op de opdrachtgever.

Ik geef er de voorkeur aan om dit in een persoonlijke ontmoeting te doen.

Een eenmanszaak voor een teambuilder?

Een eenmanszaak zonder personeel, maar met 'partners in business'
Dat betekent samenwerking, samen verder komen door de krachten bij elkaar aan te spreken en te bundelen. Dat geldt voor de accountant, de bank, voor de samenwerking met opdrachtgevers, trainingsbureaus, collega trainers, acteurs, locatie-eigenaren, maar ook voor de samenwerking met mijn vrouw.
Al met al heb ik voor mijn gevoel allang geen eenmanszaak meer, maar een bezield netwerk waar in onderling samenspel nieuwe producten ontstaan en waar we met elkaar groeien.

In Evenwicht en het opzetten van een trainingstraject

Het vormgeven van een training voor een opdrachtgever wordt dan ook nooit standaardwerk. Trainingen hebben wel een vooraf bekende vaste 'rode draad' maar kunnen er qua vorm toch heel anders uitzien.
Dit heeft alles te maken met het onderlinge contact.
De samenwerking levert heel persoonlijke ont'moetingen' en ont'dekkingen' op.

Wat vooraf uitvoerig wordt besproken is het gewenste resultaat en het achterliggende doel van de training.
In onderlinge samenwerking komen we tot de meest effectieve vorm van het traject.

 

In Evenwicht en het Evenwichtsdenken

Wat je ook doet: het blijft 'Mensenwerk'.
En die factor Mens vraagt de nodige aandacht.
Het model van het Evenwichtsdenken dat ik voor het eerst bij
de Schlosser Groep* tegenkwam, geeft helder weer wat er o.a.  komt kijken bij 'Mensenwerk':

Ik ga ervan uit dat de mens gedreven wordt door

3 vitale vermogens

 Het begint bij

1. de emoties,

onze primaire gevoelens.

Voelen doen wij allemaal. Stel dat u in een vergadering zit, een herkenbare situatie neem ik aan.
AI snel weet u hoe het voelt om daar te zijn. Dat kan zijn, verveling, inspiratie, frustratie over wat er speelt. U voelt waarschijnlijk wat bij de deelnemers etc. Hoewel de vergadering doorgaat en u wel of niet actief deelneemt, het voelen zet u niet stop.

    of te wel zorgen en begeertes.
    Daaruit vloeit reflexmatig voort dat we wat willen veranderen in onze situatie.

AIs we het alleen aan onze primaire (dierlijke) reacties overlaten dan gaan we

      De meeste mensen, maar ook bedrijven of afdelingen hebben dan nog voorkeur voor een van
      die patronen.

 Gelukkig hebben wij ons

2. verstand

gekregen om te bedenken wat wij naar aanleiding van ons gevoel willen.
We kunnen dus bedenken, langs welke weg wij willen bereiken wat we willen, wat moeten we daarvoor doen? Met wie, wanneer en hoe? Kortom we leiden onze wens in banen. Bovendien kiezen we nog een vorm waarin we het doen en dat uit zich in de toon waarop we iets zeggen bijvoorbeeld.
In de vergadering heeft u alternatieven u kunt het aankaarten dat het u verveelt of niet, u kunt het inbrengen ter plekke of achteraf, bij de voorzitter of een andere collega. U kunt dat voorzichtig doen of kort door de bocht.

AIs u zodoende heeft bedacht wat u wilt en hoe u dit wilt en daarin een keuze heeft gemaakt,  gaat u over tot

3. handelen

De wereld gaat ten onder aan goede intenties dus het is van belang dat er ook actie op volgt.

We moeten het ook DOEN.

Vervolgens fungeert het lichaam ook als thermometer van ons welbevinden. U weet nl. heel goed hoe het met u is op verschillende momenten van de dag, mits u daar bewust naar kijkt' luistert. (Stilstaan en waarnemen)

U voelt lijfelijk hoe het gesteld is. De signalen dringen zich op:  de hele dag door. AIs deze signalen stelselmatig ontkent worden gaat het ook mis. Dan worden we ziek, of depressief etc. Voor bedrijven geldt dat er collectief een probleem ontstaat in ziekteverzuim, verloop, teruggang van kwaliteit en algeheel verlies van productiviteit.

AIs al deze drie vermogens een plek krijgen in het dagelijks leven en men is zich ervan bewust, dan hangt men als het ware met

v    een derde oog boven zichzelf.

Men neemt dan waar: “Wat voel ik, denk ik en doe ik.

Dan spreken wij van een wakker- ik- bewustzijn.
Dit in tegenstelling tot een soort slapend bestaan waarin wij van het een in het ander rollen, geen grip hebben op wat ons overkomt.
Zo leren we steeds beter af te stemmen op anderen en onszelf. 
Verder leren we drempels te overwinnen om tot actie over te gaan.

In Evenwicht staat voor Mens(en)werk.

Copyright © 2003 In Evenwicht